Ghostscript wrapper for D:\Digitalizacja\MTS87_t25_z1_4_PDF_artykuly\01mts87_t25_zeszyt1_2.pdf M ECH AN IKA TEORETYCZNA I STOSOWANA 1/ 2, 25, 1987 P OSTU LOWAN E P OM I AR Y WI D M A OBC I Ą Ż EŃ EKSP LOATAC YJN YC H SKR Z YD E Ł SZ YBOWC ÓW W LOC I E WIESŁAW STAFIEJ PZL - Blelsko 1. Wstę p Aby udowodn ić zakł adan y przez wytwórcę resurs szybowca, konieczne jest przepro- wadzenie próby zmę czeniowej. P róbie takiej poddaje się skrzydł o, jako zespół reprezenta- tywny dla cał ej struktury pł atowca, albowiem tutaj tworzywo poddane jest najwię kszemu wytę ż eniu. D la ja k najwierniejszego odtworzenia w próbie rzeczywistych obcią ż eń pł atowca, konieczna jest znajomość widma obcią ż eń eksploatacyjnych, towarzyszą cych róż nym stan om lotu i sytuacjom naziemnym. Wiarygodną charakterystykę widma m oż na uzyskać jedynie drogą pomiarów, albowiem rozważ ania teoretyczne obarczon e są zawsze bł ę dami wynikają cymi z zał oż eń upraszcza- ją cych, przyjmowanych przy analitycznym przybliż aniu zjawisk rzeczywistych. 2. Odtwarzanie widma obcią ż eń W trakcie próby zmę czeniowej widmo obcią ż eń może być realizowane poprzez symu- lację odtwarzają cą: — obcią ż enia pojawiają ce się lot p o locie, — obcią ż enia zbiorcze ze wszystkich lotów, zgrupowane w charakterystyczne bloki. Sposób pierwszy symuluje wiernie „ historię ż ycia" szybowca, jednakże obcią ż enia nastę pują ce po sobie są bardzo zróż nicowane. Sposób drugi pozwala na usystematyzowanie obcią ż eń co do ich wielkoś ci i charakteru. Odtwarzanie obcią ż eń lot p o locie może być praktyczn e tam , gdzie ch arakter obcią ż eń nie jest skomplikowany i wykazuje dużą powta- rzalnoś ć. D otyczy t o n p. samolotów latają cych n a ustalonych trasach i w ustalonych wa- run kach meteorologicznych. Szybowiec z n atury wykorzystuje termikę , co stwarza ogrom ne zróż nicowanie warun- ków, a w ś lad za tym zróż nicowanie obcią ż eń. D latego w realizowanych dotychczas próbach zmę czeniowych skrzydeł szybowców stosowano program y oparte n a widmie uję tym w po- staci blokowej. 282 W. STAF I EJ P omiary mogą być oczywiś cie dokonywane w okreś lon ym odcinku czasu a wyniki należy ekstrapolowac n a cał ą przewidywaną ż ywotność szybowca. Reprezentatywny czas pom iaru w przypadku widma o urozmaiconym przebiegu musi być wię c odpowiednio dł ugi, co dodatkowo komplikuje pom iary w szybownictwie. 3. Postać bloku obcią ż eń Blok obcią ż eń zmę czeniowych jest graficznym przedstawieniem funkcji : n=f(H) gdzie: n — wielkość współ czynnika obcią ż enia szybowca, H—- krotność powtórzeń obcią ż enia o poziomie n Wielkoś ciami charakteryzują cymi blok obcią ż eń (rys. 1) są : ri / 7 - np- Rys. 1, Postać bloku obcią ż eń. współ czynnik obcią ż enia podstawowego n v , podają cy poziom wzglę dem którego za- chodzą zmiany obcią ż enia okreś lone przyrostam i współ czynnika obcią ż enia Arii (dodatnim ) oraz An u (ujemnym). ilość stopni s jakim i widmo cią głe aproksym owan o ukł adem dyskretnym wielkość współ czynników obcią ż enia dla j stopn ia obcią ż en ia: " i , = n p J rń n ij (górna wartość obcią ż enia) oraz n 2j = n p +An UJ (doln a wartość obcią ż enia), ilość zmian obcią ż enia od wartoś ci n-. do wartoś ci n 2 , przypadają cych n a / stopień obcią ż enia: J} r u gdzie m okreś la ilość cykli Hi dla j stopnia. P OSTU LOWAN E POMIARY WI D M A. ilość zmian obcią ż eń w bloku: 283 Jeż eli An d] +An dj — 0 blok posiada budowę symetryczną wzglę dem obcią ż enia pod- stawowego rtp. M oże być usytuowany wzglę dem osi poziomej ukł adu n = / ( / / ) : centralnie, gdy n p = 0 lub przesunię ty d o góry n p > 0 wzglę dnie do doł u n t < 0. Obcią ż enie podsta- wowe może przybierać form ę : n p — const lub n t = f{q>), gdzie
P aram etry figur należy rejestrować przy ich oddzielnym wyko-
nywaniu oraz we wią zankach akrobacji.
6.8. Blok lotów treningowych i kontrolnych. Obcią ż enia w tym bloku są zlepkiem obcią -
ż eń okreś lonych w blokach poprzednich, zależ nie od postawion ego pilotowi zadania
treningowego. Celem rejestracji jest stwierdzenie jaki procen t obcią ż eń z bloków poprzed-
nich pojawia się w lotach treningowych.
. 6.9. Blok rozbiegu, dobiegu i kołowania. Blok ujmuje stany obcią ż eń szybowca n a ziemi.
Celem pomiarów jest ustalenie: funkcji wielkoś ci obcią ż enia podstawowego wzglę dem
drogi (rozbiegu, dobiegu i koł owania) oraz wielkoś ci przyrostów obcią ż eń nakł adają cych
się n a stan podstawowy wywoł ywanych reakcją pł atowca n a nierównoś ci podł oż a, przy
zmieniają cej się wartoś ci sił y noś nej pł ata (rozbieg i dobieg). P rzy rejestracji należy wzią ć
pod uwagę : róż ne stany nawierzchni lotn isk i lą dowisk, porę roku, wprawę pilota (uczeń,
pilot doś wiadczony) oraz róż ne rodzaje startów (hol za sam olotem , wycią garka).
Koł owanie objeniuje stany obcią ż eń wywoł ywane przetaczan iem szybowca p o lotnisku
(rę cznie, przy pomocy traktora, sam ochodu). N ależy dokon ać pom iaru przy róż nych,
dopuszczalnych prę dkoś ciach koł owania.
6.10. Blok transportu kołowego. W przypadku m ocowania szybowca n a wózku transpor-
towym za noś ne elementy struktury, co wprowadza sił y skupion e w konstrukcję , należy
również dokon ać pom iaru obcią ż eń tych elementów z uwzglę dnieniem prę dkoś ci holowania
wózka, wł asnoś ci trakcyjnych samochodów i róż nych stan ów nawierzchni dróg oraz
przecię tne odległ oś ci lą dowań przygodnych od lotn iska.
7. Ograniczenia pomiarów
M oż liwoś ci przeprowadzenia peł nych pom iarów są ograniczone. Te elementy prób,
które mogą być wł ą czone do program u prób fabrycznych i pań stwowych mogą być wy-
kon an e w sposób wzglę dnie peł ny. Jednakże obcią ż enia typowo eksploatacyjne wymagają
organizacji współ pracy z uż ytkownikiem sprzę tu, a t a m oże n apotykać n a róż ne obiektywne
i subiektywne trudnoś ci, wią ż ą ce się , gł ównie z obsł ugą - aparatury pom iarowej, jako
elementu nietypowego w praktyce aeroklubowej.
N ależy również liczyć się z duż ym rozrzutem wyników, t ak wię c uzyskany materiał
musi być n a tyle bogaty, aby pozwolił n a statystyczną obróbkę wyników,
8. Wyniki pomiarów dotychczasowych
Sposób technicznej realizacji pom iarów oraz przetwarzan ia danych pomiarowych
omówiony jest w artykule P . Lam ersa: „ P om iar i rejestracja widm a obcią ż eń skrzydeł
m etodą tensometryczną ", stanowią cym integralną cał ość z niniejszym opracowaniem .
P OSTU LOWAN E POMIARY WI D M A... 287
P om iary widm a dla szybowca SZD- 51-1 „ Ju n io r", zapoczą tkowane w „ P Z L- Bielsko"
pozwalają n a podan ie przykł adowo niektórych wyników uzyskanych w zrealizowanym
dotychczas etapie zał oż onego program u badań .
P rzebieg widm a obcią ż eń skrzydł a podczas startu (rozbieg po nawierzchni lotniska
trawiastego przedstawion o n a rys. 4, gdzie:
50 100 150 200 J
Rys. 4. Widmo obcią ż eń skrzydł a (obwiednia) dla jednego startu.
n, — współ czynnik obcią ż enia skrzydł a, przy czym wartość n, — 1 odpowiada obcią ż eniu
skrzydł a równ em u sile noś nej w locie ustalonym (cię ż ar szybowca w locie) pomniej-
szonej o cię ż ar wł asny skrzydł a.
/ — ilość zm ian obcią ż eń podczas rozbiegu od momentu ruszenia szybowca (obcią ż enie
postojowe równ e cię ż arowi skrzydł a, skierowane do doł u, a wię c ujemne) do momentu
oderwania się szybowca od ziemi (obcią ż enie skierowane do góry, a wię c dodatnie).
Lin ia A okreś la obwiednię maksimów obcią ż eń, linia B obwiednię minimów. Linia C
reprezentuje wartość obcią ż enia podstawowego wzglę dem którego zachodzi oscylacja do
linii A i B. Obcią ż enie podstawowe podczas rozbiegu zmienia się od postojowego do obcią -
ż enia w locie. Wartość n, > 1, ponieważ n oś n ość skrzydł a równoważy także sił ę n a uste-
rzeniu konieczną dla zachowan ia równowagi podł uż nej szybowca.
Przebiegi widm a obcią ż eń skrzydł a dla kilku figur akrobacji podstawowej pokazano
n a rys. 5 i rys. 6. Wartość współ czynnika obcią ż enia skrzydł a n, podan o w funkcji kumu-
latywnej iloś ci zm ian obcią ż eń H. W przypadku akrobacji poziomem podstawowym jest
wielkość n, = 1, t . j. stan lotu ustalonego z którego szybowiec wprowadzany jest każ dora-
zowo w omawianą figurę akrobacji.
3 -
2 -
1 TTTT 1 TTT1 1 TTT1 1—TTT1 1 TTT
i I i I i i — r i i I i i i i I i i I I I
i i i i i i i i i i I i I i i i I I I
10 10 10
3
H
Rys. 5. Widmo obcią ż eń skrzydł a podczas korkocią gów i przewrotów (dla 1 godziny akrobacji)
i i i i—i—rrn—i—TTTT I I IT
pę tla
wywrót szybki
I I M i I i I I I i l i i
J I I I I I I- U,I i 1 U 1 I I I I
101 10
3
Rys. 6. Widmo obcią ż eń skrzydł a podczas pę tli i wywrotów szybkich (dla 1 godziny akrobacji)
n.1
1
n
- i
- 0.10
- 0 . 50
- 0 . 92
50
0.32
_nai6_,_
- 0 . 62
50
0.66
0.1B
- 0 . 30
[ 50
0.96
. ^
0.24
| 50
1.30
0.72
H i
30
Ilość zmian obcią ż eń
Rys. 7. Symulacja stopniowego widma obcią ż eń dla jednego startu
[ 288]
P OSTU LOWAN E POMIARY WI D M A. . . 289
9. Sposób wykorzystania wyników
U zyskane przebiegi widm dla poszczególnych stanów modelu eksploatacji szybowca
pozwalają n a opracowanie program u naziemnych prób zmę czeniowych. Z uwagi n a zasto-
sowany sposób laboratoryjnej realizacji prób widmo cią głe wymaga dyskretyzacji na
poszczególne poziom y obcią ż eń zebrane w charakterystyczne bloki.
Blok symulują cy rozbieg szybowca (stanowią cy zarazem program odnoś nej próby
zmę czeniowej) dla 1 startu przedstawiono n a rys. 7. Wielkość współ czynnika obcią ż enia
skrzydł a n
s
przedstawiono w funkcji ilos'ci zmian obcią ż eń / w trakcie jednego startu.
Blok symulują cy obcią ż enia w trakcie wywrotu szybkiego pokazano na rys. 8 jako
wartość n
s
w funkcji H
t
(iloś ci zmian obcią ż eń dla poszczególnych stopni bloku).
N a stoisku badawczym skrzydł o obcią ż ane jest ukł adem sił przybliż ają cym stan rzeczy-
wisty (rys. 9). Sił a P
o
skierowana do góry odpowiada obcią ż eniu dla n
s
- 1, a skierowana
3.00
0.0
10
2.90
0.08
20
2 76
019
40
2.60
1.00
0.50
170
1.94
074
440
1.15
092
270
Hi
ilość
zmia
nhcic
1 —
Rys. 8. Symulacja stopniowego widma obcią ż eń podczas wywrotu szybkiego (dla 1 godziny akrobacji)
Rys. 9. U kł ad obcią ż ają cy skrzydł o na stoisku badawczym. Ilość punktów przył oż enia sił do skrzydł a
zależy od przyję tej wiernoś ci symulacji obcią ż enia
19 M ech. Teoret. i Stos. 1—2/87
290 • W. ST AH E J
do doł u obcią ż eniu dla n
s
= — 1. Stany obcią ż eń okreś lone wartoś ciami n
s
wymagają
przył oż enia odpowiedniej krotnoś ci sił y P
o
wg zależ noś ci: P — n
s
- P
a
. Odpowiednie
usytuowanie n a skrzydle sił skł adowych u kł ad u : P ; wzglę dem zam ocowan ia skrzydł a (y,)
i wzglę dem krawę dzi n atarcia (xi) pozwala n a symulację zginania i skrę cania.
10. Wnioski
Celem uzyskania wiarygodnych danych dla program owan ia prób zmę czeniowych
skrzydeł szybowców konieczne jest prowadzenie systematycznych pom iarów widma obcią -
ż eń. Optymalną drogą był yby równoległ e badan ia prowadzon e przez wytwórcę sprzę tu
i uż ytkowników.
Konieczne jest zebranie szerokiego m ateriał u statystycznego w peł nym zakresie obcią ż eń
eksploatacyjnych, jako danych do przetwarzania informacji, prowadzą cego d o budowy
programu próby zmę czeniowej i wzbogacenia wiedzy n a ten tem at. Podję cie badań jest
sprawą pilną , albowiem wynik próby zmę czeniowej jest podstawą do okreś lan ia resursu
szybowców.
Zapoczą tkowane w „ P Z L- Bielsko" pomiary na szybowcu SZD - 51-1 „ J u n io r " pozwolił y
n a uzyskanie wstę pnych wyników, umoż liwiając korektę zał oż eń teoretycznych przyjmo-
wanych przy program owaniu dotychczas prowadzonych pró b. Realizacja peł nego program u
badań pozwoli n a wierniejszą symulację stanu rzeczywistego pojawiają cego się w eksploa-
tacji i przygotowanie dalszych publikacji n a ten tem at.
Literatura
1. F . FRANZMAYER, Statische und dynamische Festigkeituntersuchungen an einer T ragflachę des Segelflug-
zeuges „Cirrus", Aerokurier N r 10/ 1969
2. F . FRANZMAYER, Etn Kunststoff- Flugzeug in der Zerreissprobc, Aerokurier N r 5/ 1970
3. V. KAHANEK, Fatigue life analysis of the L - 13 (Blanik) glider, Zprava VZLU Z- 31/ 1977
4. C. KENSCHE, Betriebsbelastungsversuch an aincm Segelflugzeugfliigel in CFK Bauweise, OSTIV Publi-
cation XVII
5. H . KOSSIRA, W. REIN KE, Ermittlung von L astkollektiven fur die Bemessung von Segelflugzeugen, OSTIV
Publication XVII
6. C. PATCHIN G , C. ESSON, Fatigue life considerations far gliders operated in Australia, G liding Federation
of Australia, Technical Commitee.
7. W. STAFIEJ, Program próby zmę czeniowej skrzydł a szybowca SZD- 37 „Jantar", Technika Lotnicza
i Astronautyczna N r 7/ 1973
8. W. STAFIEJ, Obcią ż enia szybowca wyczynowego podczas toczenia się po lotnisku, Technika Lotnicza
i Astronautyczna N r 8/ 1981
9. W. STAH EJ, Model eksploatacji szybowca, Technika Lotnicza i Astronautyczna N r .11/1983
10. W. STAFIEJ, W ing loading spectrum of glider in aerobatics measured on training two- seater SZD- 9 bis
„Bocian", Aero Revue N r 8/ 1985.
P e 3 IO M e
TPEBOBAH H fcIE M 3M EP EH H H CITEKTPA 3KC n JiyATAI i;H OH H Ł .I X H ATPYSOK
KPBIJIŁEB m iAH E P O B B n O J lfiT E
Bon poc nporpaiWMH poBamra Ha3eMHbix yciaJiocTHHX H cntiTaH irii K p bu it ea B Ka-
OCH OBW fljiH onpeflejienH H pecypca.
PaccMOTpeHa arpyKTypa cuem- pa H arpy3oi< H e r o xapaKTepH crimecKH e n apaAieipw.
P OSTU LOWAN E POMIARY WI D M A. . . 291
3KcnnyaTaunoH H bix n arpy3oK njiaiiepa u naciota HX nosinjieH iM saBHCirr OT :>i