Ghostscript wrapper for D:\Digitalizacja\MTS81_t19z1_4_PDF_artyku³y\mts81_t19z1.pdf M E C H A N I K A TEORETYCZN A 1 STOSOWAN A I , 19 (1981) PEŁZAN IE CIEN KICH OBROTOWO- SYM ETRYCZN YCH P OWŁOK NA P OD STAWI E T E O R I I U STALON EG O PŁYN IĘ CIA G R Z E G O R Z G A S I A K ( O P O L E ) 1. Wstę p E. C. BERNETT [1], a w ś lad za nim i inni badacze (por. [2,3]) zauważ yli, że w warun- kach wysokich temperatur i naprę ż eń krzywe peł zania nie posiadają począ tkowej czę ś ci wzmocnienia. D oś wiadczenia przeprowadzone przez N . N . M ALIN IN A i jego współ pra- cowników [2 - 4] wykazał y, że w przypadku peł zania w zakresie duż ych odkształ ceń stopu aluminiowego P A7N J ) w temperaturach 673, 723 i 748°K, każ da z otrzymanych krzywych peł zania posiada począ tkową czę ść liniową (por. rys. 1). Powyż szy fakt pozwala na zastosowanie teorii ustalonego pł ynię cia w badaniach statecznoś ci przy peł zaniu. W pracy [4] wykazano również, że w przypadku liniowoś ci począ tkowych odcinków krzywych peł zania teorie pł ynię cia i wzmocnienia dają rezultaty identyczne, a wyniki obliczeń wedł ug tych teorii są bardziej zbliż one do danych doś wiadczalnych, aniż eli wyniki obliczeń, otrzymane w ś wietle teorii starzenia. Zastosowanie teorii pł ynię cia przy peł zaniu w zakresie duż ych odkształ ceń cienkich powł ok napotyka znaczne trudnoś ci natury matematycznej. D latego w literaturze mamy do czynienia z pracami, w których daje się rozwią zania dla najprostszych przypadków powł ok, takich jak powł oka sferyczna i nieskoń czenie dł uga powł oka walcowa, obcią - ż onych stał ym ciś nieniem wewnę trznym [5 - 11]. Próbę ś cisł ego rozwią zania powyż szego problemu wedł ug teorii pł ynię cia dla dowolnej osiowo- symetrycznej powł oki zawierają prace [11 - 14]. W pracach [12, 13] L. M . K A- CZANÓW, stosują c fizyczne zwią zki teorii ustalonego pł ynię cia przy peł zaniu, otrzymał ukł ad sześ ciu nieliniowych równań róż niczkowych czą stkowych, opisują cych formę powł oki, stan naprę ż eń i odkształ ceń oraz zaproponował numeryczną metodę rozwią - zania. Sposób ten w ś wietle pracy J. ORKISZA [11] nie jest poprawny ze wzglę du na to, że rozkł ad charakterystyk ukł adu równań prac [12, 13] nie pokrywa się z liniami, wzdł uż których poszukuje się rozwią zania. Ten sam temat podejmuje J. ORKISZ [11], który opie- rają c się na szerszych zał oż eniach (dowolne obcią ż enie, zmienna grubość powł oki, strefa fał dów), otrzymał ukł ad równań róż niczkowych stanu równowagi powł oki prostszy niż odpowiedni ukł ad podany w pracach [12, 13]. P onadto w pracy [11] zaproponowano numeryczny sposób rozwią zania wyż ej wymienionych równań, lecz nie otrzymano kon- kretnych rozwią zań. Próbę numerycznego rozwią zania równań wyprowadzonych przez J. ORKISZA [11] podję to w pracy [14], która zawiera niektóre wyniki liczbowe dotyczą ce 1 1 Wedł ug normy G OST odpowiada to stopu aluminiowemu D 16. 58 G . G ASIAK jednej powł oki walcowej. W pracy tej jednak nie podano parametrów peł zania materiał u. Brak jest również informacji o wartoś ci współ czynnika wzmocnienia materiał u, przy którym uzyskano warunki począ tkowe. F akt ten uniemoż liwia przeprowadzenie analizy porównawczej z rezultatami uzyskanymi w niniejszej pracy. Podkreś la się , że bezpoś rednie wyznaczenie naprę ż enia równoleż nikowego według równania wchodzą cego w zależ noś ci fizyczne ukł adu równań stosowanych w pracy [14] 0 20 40 60 80 100 t I s] R ys. 1. Krzywe krótkoczasowego peł zania stopu aluminiowego P A7N , gdzie a Q oznacza naprę ż enie po- czą tkowe (w chwili t = O). jest ucią ż liwe ze wzglę du n a przestę pny charakter tego równania. W zwią zku z tym w ni- niejszej pracy zastosowano odmienną aniż eli w [14] formę zapisu równań fizycznych. Celem pracy jest przeprowadzenie, na podstawie teorii ustalonego pł ynię cia przy peł - zaniu, analizy stanu naprę ż enia i odkształ cenia oraz liczbowe wyznaczenie tak zwanego „ czasu krytycznego" T* dla szeregu powł ok o począ tkowym kształ cie walca koł owego przy róż nych dł ugoś ciach. Pod poję ciem „czas krytyczny" T* W myśl definicji podanej przez A. S. G RIG ORIEWA [15] rozumie się czas, po upł ywie którego powł oka w procesie peł zania traci stateczność kształ tu. PEŁ ZAN IE CIENKICH POWŁ OK 59 2. Zał oż enia wstę pne i równania powł oki Przyję to, że materiał powł oki jest plastyczny nieś ciś liwy, izotropowy, obcią ż enie do- wolne osiowo- symetryczne, a sama powł oka jest wiotka, to jest może znajdować się je- dynie w stanie bł onowym i przenosić tylko naprę ż enia rozcią gają ce. Rozpatrzmy cienką, obrotowo- symetryczną powł okę (rys. 2), która obcią ż ona sta- tycznie w chwili t = 0 ulega natychmiastowym odkształ ceniom plastycznym, a nastę pnie qJX,Y) Rys. 2. P owł oka przed odkształ ceniem i p o odkształ ceniu zaczyna peł zać wedł ug teorii ustalonego pł ynię cia. Wprowadź my w tym celu dwa ukł ady współ rzę dnych: pierwszy ustalony X, Y (typu Eulera), który zwią zany jest z nieruchomymi punktami w przestrzeni i opisuje formę powł oki odkształ conej oraz drugi ukł ad r, f (typu Lagrange'a), gdzie współ rzę dne są sztywno zwią zane z okreś lonymi czą stkami powł oki i charakteryzują ich stan wyjś ciowy. Posł ugiwać się bę dziemy wielkos'ciami bezwymiarowymi, które definiujemy nastę pują co: x = H (2.D * - - £- < *2 K P i = K • y) = Tir^fty), , n gdzie poszczególne wielkoś ci oznaczają: Hi i H grubość powł oki odpowiednio przed odkształ ceniem i po odkształ ceniu, q n (X, Y) i q s {X, Y) obcią ż enie na jednostkę powierzchni odkształ conej powł oki odpowiednio w kierunku normalnym i poł udnikowym, R t dowol- ny charakterystyczny wymiar powł oki, a t i a 2 rzeczywiste naprę ż enia gł ówne, K stał a materiał owa o wymiarze naprę ż enia. Oznaczając kierunek poł udnikowy, równoleż nikowy i normalny przez 1,2 i 3, to z uwagi na zał oż ony pł aski stan naprę ż enia mamy a 3 = 0. 60 G . G ASIAK Z ależ noś ci teorii ustalonego pł ynię cia przy peł zaniu przyję to w postaci [16]: et - ~ = Cpf, ix +£ 2 +e 3 - 0, (2.2) , , „ _: P1- P2 P2- P3 gdzie C = T BK"\ hj = - ~- = - y - yŁ U = ] , 2, 3) oznaczają prę dkoś ci odkształ ceń ustalonej czą stki w powł oce, T jest stał ą o wymiarze czasu, B i m są parametrami peł zania zależ nymi od m ateriał u i temperatury, p t i e; oznaczają intensywnoś ci naprę ż eń i prę d- koś ci odkształ ceń, gdzie w rozpatrywanym tu pł askim stanie naprę ż enia okreś lone są odpowiedn io zależ noś ciami 2 Pi ~ V P\ + .?2 W pracy [11] wyprowadzony został ukł ad równań róż niczkowych dx £ coscp dy i sin y 9 | hx cos?/) ' 3£ fix c o sy ' dp x p L dh | c o sy / xQ s \ p t df ~W = h di + hx 3 cosy ^ " - P1 + Jhl^ ~y f d$' (2.3) — (- %- i sin X osip \ fh x ] dc? 3f p L hx cosy) dx 1 „ „_«,« v 3h 1 ~ - - i- Cprl(Pi+Pi)h, dr 2 r ' v ^ a r i / ' 5 T 2 opisują cych formę, naprę ż enia i odkształ cenia wiotkich powł ok obrotowo- symetrycz- nych w ś wietle teorii ustalonego pł ynię cia przy peł zaniu, gdzie f ~ f(Jt) oznacza funkcję opisują cą zmianę gruboś ci ś cianki powł oki w stanie nieodkształ conym, ip oznacza kąt zawarty mię dzy styczną do poł udn ika a pł aszczyzną prostopadł ą do osi obrotu, natomiast co jest znaczeniem ip p o odkształ ceniu. U kł ad równań (2.3) w powyż szej formie zastoso- wano w pracy [14]. W niniejszej pracy w miejsce zależ noś ci (2.3) 5, 6 wprowadzono równania . 8x .. N dh W pt + pi) ~- r + x ( 2 P2- Pi)^ - = 0, (2.4) _ . • M I które wynikają bezpoś rednio z zależ noś ci fizycznych (2.2). P on adto przyję to stał ą grubość ś cianki powł oki nieodkształ conej ( / = 1). N iewiadomymi są tu funkcje: x(f, z), y(ł j, r), c;(f, T ) , h(J;, T), Pi(i, t) i Pz($, r). Rozwią zanie problem ów n a podstawie teorii ustalonego pł ynię cia przy peł zaniu wymaga okreś lenia stanu wyjś ciowego powł oki, opisanego przez warunki począ tkowe dla r = 0: PEŁ ZAN IE CIENKICH POWŁ OK 61 *(£ », 0) = *o ( M , y(ft, 0) - ?„ (&). *t fi, 0) - &o(fi), ( 2 - 5 ) fl»(&.0)«c> 0tf,). P i( ft , O ) - l»t o ( fi). P i ( *i , 0 ) - pM ( £ ») . gdzie i = 0, 1, 2, ..., «. Równania róż niczkowe stanu równowagi powł oki ( 2. 3) t _ 4 , (2.4) uzupeł niają warunki brzegowe (por. rys. 2) : x(0, T,) = y(0, tj) -
należy podstawić sin y. W naszym przypadku | = 1 i si n y = 1. P o n ad t o zakł ada się Q s = 0 i Q„ = Q o . W tym przypadku podstawowe ukł ady równ ań stan u równowagi powł oki {23)^ ^ .^ i (2.4) sprowadzić m oż na do p o st aci: dx cosro dp L Pi dh cos
, v dx >, . dh
( 4 . 1 ) - ^ - - S T ". / ^ + ) + ^ 2 ^
2hp
1
'
P2 =
T
C
'" ~™ET '
' m
gdzie <2o ozn acza obcią ż enie począ tkowe (wartość obcią ż enia Q przy T = 0), a 7] jest
osiową współ rzę dną p o wł o ki.
U kł a d ró wn ań (4.1) powin ien speł nić nastę pują ce warun ki brzegowe:
x(0, rj) = \ , y(0, rj) m 0, h(0, tj) = h
0J
,
Z począ tku problem powyż szy rozwią zywano n a podstawie teorii pł yn ię cia plastycz-
n ego D AVI SA- N AD AI [17] przy r = 0. P rzy obcią ż eniu g7- = 2o rezultaty tego rozwią zania
stan owił y waru n ki począ tkowe (2.5) do równ ań (4.1) w przypadku k = 1. P o każ dym
kr o ku cał ko wan ia równ ym Ar wyniki zapisywano w pamię ci maszyny. Kiedy otrzym an o
k rozwią zań, ich wyniki wprowadzon o d o program u i rozwią zanie zadan ia statecznoś ci
przy peł zan iu w ś wietle teorii pł yn ię cia przy zadan ych Q, k i Ar prowadzon o do chwli
osią gn ię cia przez powł okę „ czasu krytyczn ego" T *, który otrzym an o z warun ku
gdzie e ozn acza p a r a m e t r charakteryzują cy wielkość odkształ ceń w powł oce.
5. Analiza wyników obliczeń
Wyż ej opisan ą m etodą przeprowadzon o obliczenia powł ok o począ tkowym kształ cie
walca koł owego przy róż n ych dł ugoś ciach i obcią ż eniach począ tkowych oraz przy róż nych
p a r a m et r a c h peł zan ia m at eriał u .
PEŁZAN IE CIENKICH POWŁOK 63
Rezultaty obliczeń przedstawione na rys. 3- 8 otrzymano korzystają c z warunków
począ tkowych (2.5) wyznaczonych przy wykł adniku potę gowego wzmocnienia materiał u
a = ~- [18]. Analizują c rys. 3 stwierdzamy, że dla tej samej powł oki, przy róż nych Q
o3
czas krytyczny r* otrzymuje się praktycznie przy tej samej wartoś ci intensywnoś ci od-
kształ ceń odnoszą cych się do punktów równika powł oki ef , czego należ ało oczekiwać.
Z rys. 4 wynika, że w miarę zmniejszania się parametru peł zania m, wartość T * szybko
maleje. W charakterze przykł adu na rys. 5-8 pokazane są wykresy zmian naprę ż eń i od-
kształ ceń wzdł uż poł udnika powł oki dla l
t
= 0,5, 1,0 1,25 przy m — 10. N a rysunkach
tych linie przerywane dotyczą powł ok wyjś ciowych (T = 0), natomiast cią głe dotyczą
powł ok w chwili osią gnię cia czasu krytycznego T = T* przy peł zaniu. Z analizy wykresów
wynika, że dla powł ok o dł ugoś ciach l
1
< 1 naprę ż enie równoleż nikowe p
2
z upł ywem
czasu T obniża swą wartość w stosunku do wartoś ci począ tkowej (oznaczonej indeksem 0).
24 28 32 360 U 8 12 16 20 f
Rys. 3. Krzywe peł zania dla punktów równika powł oki przy róż nych wartoś ciach obcią ż enia począ tko-
wego Q„.
Rys. 4. Krzywe peł zania dla punktów równika powł oki przy róż nych parametrach peł zania m ateriał u ni.
64 G . G ASI AK
Obn iż en ie wartoś ci p
2
zaczyn a się w pewnej odległ oś ci od d n a powł oki (por. rys. 5 i 6)
i dotyczy jej ś rodkowej czę ś ci. M aksym aln a róż nica w wa r t o ś c iuj m a miejsce na równiku
p o wł o ki. Z jawisko obn iż en ia się naprę ż enia/ >;, jest wynikiem bardzo intensywnego oddzia-
ł ywan ia n a stan n aprę ż eń i odkształ ceń powł oki sztywnych, n ieodkształ caln ych denek.
Oddział ywan ie t o jest t ym silniejsze, im krótsza jest powł oka.
R
0,6
(W
02
1
00= 055
L,«as
m=1O
C=500
• " " " " " % • —
V- ———
ft
p;
0,1 0.2 0.4
R ys. 5. R o z k ł a d rzeczywistych n aprę ż eń gł ówn ych
j>i i P2 wzd ł u ż p o ł u d n ika p o wł o ki dla Ą = 0,5
p rzy G o = 0, 55.
02 f V- — L —
0,2 0.4 0,6 0,8 UIHX
fle