PS 4 2018 WWW.pdf 25PRZEGLĄD  SPAWALNICTWA Vol. 90 4/2018 Wpływ długotrwałej obróbki cieplnej   na trwałość zmęczeniową bimetalu cyrkon-stal The effect of long-term thermal treatment on fatigue life of bimetal zirconium-steel Dr Mariusz Prażmowski; dr hab. inż. Dariusz Rozumek, prof. PO  – Politechnika Opolska; prof. dr hab. inż. Henryk Paul  – Instytut Metalurgii i Inżynierii Materiałowej PAN w Krakowie. Autor korespondencyjny/Corresponding author: m.prazmowski@po.opole.pl Streszczenie W pracy opisano strukturę, właściwości mechaniczne oraz rozwój pęknięć zmęczeniowych w układach platerów cyrkon-stal zgrzewanych wybuchowo, poddanych długotrwa- łemu oddziaływaniu temperatury. Próbki w stanie po spoje- niu wygrzewano w temperaturze 600 °C w czasie 10 i 100 godzin, a następnie poddano obserwacjom mikroskopowym, określono twardość, wytrzymałość na rozciąganie oraz pod- dano wahadłowemu zginaniu. W odkształconych próbkach zaobserwowano wzrost pęknięć zmęczeniowych równolegle do przyłożonego obciążenia, przy czym inicjacja pęknięć wy- stępowała w stali. Słowa kluczowe: zgrzewanie wybuchowe; zginanie; zmęcze- nie; twardość Abstract The paper describes the structure, mechanical properties and fatigue cracks growth in explosively welded zirconium – carbon steel cladding system subjected to long-lasting temperature impact. After annealing at 600 °C for 10 and 100 hours the samples were subjected to microscopic ob- servations and finally the microhardness, tensile strength and cyclic bending were determined. In the deformed speci- mens the initiation of fatigue cracks occurred in the steel whereas further cracks growth occurred parallel to the ap- plied load. Keywords: explosive welding; bending; fatigue; hardness Wstęp Budowa nowoczesnej, wysokoodpornej korozyjnie apara- tury chemicznej i procesowej, o planowanym długim okresie eksploatacji i relatywnie niskim koszcie wytwarzania, wymaga stosowania metali reaktywnych takich jak: tytan, cyrkon, tantal oraz ich stopy. Materiały te w postaci wyrobów walcowanych, tj. blachy czy taśmy są relatywnie drogie, jednak rozwiązaniem obniżającym koszty ich wykorzystania może być zastosowa- nie układów warstwowych. W tego typu układach materiałem spełniającym wymogi konstrukcyjne jest blacha podstawowa (najczęściej stal odpowiedniego gatunku), na którą nakłada się cienką warstwę materiału o specjalnych właściwościach. Dotychczas jedyną technologią pozwalającą na łączenie ma- teriałów o bardzo zróżnicowanych własnościach fizyko-che- micznych jest technologia zgrzewania wybuchowego. Tech- nologiczne aspekty zgrzewania wybuchowego przedstawiono w licznych pracach [1,7,8]. Cechą charakterystyczną tej tech- nologii jest łączenie materiałów w wyniku zderzenia z dużą prędkością blachy podstawowej z nakładaną. W efekcie w stre- fie połączenia występuje silne odkształcenie plastyczne oraz umocnienie łączonych materiałów. Następujące pod wpły- wem tych czynników zmiany strukturalne, w szeroko pojętej Mariusz Prażmowski, Dariusz Rozumek, Henryk Paul przeglad Welding Technology Review strefie złącza, zostały szczegółowo opisane w literaturze [1÷5]. Umocnienie oraz wzrost naprężeń w strefie połączenia są niekorzystne z punktu widzenia dalszej przeróbki materia- łów platerowanych tj. prostowania, tłoczenia, obróbki skrawa- niem, spawania itp. W tym przypadku istotnym zagadnieniem w produkcji materiałów platerowanych jest obróbka cieplna. Celowość, a nawet konieczność przeprowadzenia tego typu obróbki udokumentowano w pracach [6,7]. Długotrwałe od- działywanie wysokiej temperatury w warunkach eksploata- cyjnych nie pozostaje obojętne na własności mechaniczne, jak również zmiany strukturalne w strefie połączenia powodu- jące najczęściej spadek własności wytrzymałościowych. W pracy analizowano wpływ długotrwałego oddziaływa- nia wysokiej temperatury na zmiany strukturalne oraz wła- ściwości mechaniczne w bimetalach cyrkon-stal węglowa zgrzewanych wybuchowo, które poddano obróbce cieplnej w temperaturze 600 °C przez 10 (pr. 10 h) i 100 godzin (pr. 100 h) w atmosferze obojętnej. W oparciu o wykonane badania makro- i mikrostrukturalne, jak również powiązane z nimi badania mechaniczne przedstawiono wpływ tempera- tury i czasu na właściwości złącza cyrkon-stal. DOI:.http://dx .doi .org/10 .26628/ps .v90i4 .876 26 PRZEGLĄD  SPAWALNICTWA Vol. 90 4/2018 Rys.  1.  Obróbka cieplna bimetali – próbka zatopiona w ampule kwarcowej do badań: a) metalograficznych i wytrzymałości, b) zmę- czeniowych Fig. 1. Heat treatment of bimetal – a specimen enclosed in glass am- pule for: a) metallographic observations and strength, b) fatigue tests Tablica I. Skład chemiczny i właściwości mechaniczne stali P 355NL2 oraz stopu cyrkonu Zr 700 Table I. Chemical composition and mechanical properties of P 355NL2 steel and Zr 700 alloy Materiał do badań i metodyka badań Materiałem do badań była płyta bimetalowa o wymiarach 300 x 500 mm wykonana technologią zgrzewania wybucho- wego. Materiałem podstawowym w tym układzie jest bla- cha ze stali niestopowej (w gatunku P355NL2) o grubości 22 mm, natomiast materiałem nakładanym blacha z czy- stego technicznie cyrkonu (Zr700) o grubości 3,15 mm. W tablicy I przedstawiono skład chemiczny oraz właściwo- ści mechaniczne łączonych materiałów. Szczegółowy opis wykonania układu bimetalowego cyr- kon-stal w procesie spajania wybuchowego przedstawiono w pracach [1,5,8]. Z bimetalu pobrano materiał do badań mikroskopowych, mechanicznych i zmęczeniowych. Próbki do badań zmęczeniowych wycięto z bimetalu równolegle do kierunku propagacji frontu detonacji, a następnie przygo- towano zgodnie z normą ASTM D 3165-95. Jej kształt i wy- miary przedstawiono w pracy [5]. Przygotowane próbki zato- piono w osłonie ze szkła kwarcowego w warunkach wysokiej próżni (rys. 1a i 1b), które następnie poddano obróbce ciepl- nej w elektrycznym piecu muflowy LMH 04/12 firmy LAC. Próbki w stanie po spojeniu oraz wygrzewane poddano obserwacjom mikroskopowym. Sposób preparatyki zgła- dów metalograficznych do badań przedstawiono w pracy [9]. Końcowym etapem przygotowania zgładów było trawie- nie chemiczne (3% roztworem HNO3 w C2H5OH) w celu ujaw- nienia struktury stali oraz granicy występowania obszarów przetopionych. Badania metalograficzne prowadzono na mikroskopie optycznym OLYMPUS IX 70 z kamerą cyfro- wą oraz oprogramowaniem do analizy obrazu OPTA-TECH. Dla bimetalu po spojeniu oraz po obróbce cieplnej analizo- wano zmiany umocnienia w strefie połączenia w oparciu o pomiary twardości metodą Vickersa, wykonane przy obcią- żeniu 50G i 100G. Metodykę prowadzenia pomiarów przed- stawiono w pracy [5,6]. Wykonano także pomiary wytrzyma- łości na rozciąganie Rm (po spojeniu oraz po OC) w oparciu o badanie nienormatywnych próbek na maszynie wytrzyma- łościowej Instron 3382. Kształt, wymiary oraz schemat wy- konania próby przedstawiono w pracy [2]. Wyniki badań i ich analiza     Analizy mikroskopowe W przypadku plateru w stanie po spojeniu (pr. W) oraz do obróbki cieplnej pobrano próbki o wymiarze 6 x 6 x 10 mm, który obejmował całkowity przekrój blachy nakładanej oraz taki sam przekrój blachy podstawowej. Szczegółową cha- rakterystykę granicy połączenia przeprowadzono na mikro- skopie metalograficznym OLYMPUS IX 70 wyposażonym w oprogramowanie do analizy obrazu, mierząc podstawo- we parametry, tj. długość (n) i wysokość (h) fali oraz pole powierzchni obszarów przetopionych (Pi). Schemat wyko- nywania pomiarów oraz wyniki przedstawiono w pracach [2,5,9]. Strukturę blachy cyrkonowej oraz stalowej w stanie wyjściowym, tj. przed procesem spajania oraz charaktery- stykę granicy połączenia przedstawiono w pracach [2,5]. W przypadku próbek poddanych obróbce cieplnej nie prowa- dzono analiz związanych z charakterystyką strefy połącze- nia, gdyż w przypadku materiałów platerowanych obróbka cieplna nie powoduje zmian parametrów fali. Istotne z punk- tu widzenia analiz mikroskopowych są zmiany struktural- ne występujące pod wpływem oddziaływania temperatury w czasie. Po 10 godzinach obróbki w stali zaobserwowano zrekrystalizowane ziarna ferrytu, o czym świadczy ich rów- noosiowy kształt oraz odkształcone, nieliczne ziarna perlitu (rys. 2a). W warstwie bezpośrednio sąsiadującej z granicą połączenia obserwowano wąską strefę o strukturze ferry- tycznej, co może świadczyć o odwęgleniu tego obszaru w wyniku długotrwałego oddziaływania wysokiej temperatu- ry. Zjawisko to nasila się wraz z wydłużeniem czasu wygrze- wania do 100 godzin, po którym szerokość strefy odwęglo- nej w stali wynosi 215÷316 µm (rys. 2b). Umocnienie w strefie połączenia W procesie łączenia z wykorzystaniem energii wybuchu materiały zderzają się w punkcie kolizji z prędkością kil- kuset metrów na sekundę, przy ciśnieniu rzędu kilku GPa. Zjawiska te sprzyjają umocnieniu obydwu materiałów w tej strefie, co wykazano w wielu pracach [2÷5]. Przeprowadzo- ne pomiary twardości pozwoliły na określenie zmian umoc- nienia zarówno w strefie bezpośrednio przy granicy połącze- nia (do 0,5 mm), jak i w odległości do 3 mm od tej granicy. Otrzymane wyniki zestawiono z pomiarami twardości blach przed procesem zgrzewania wybuchowego i przedstawiono na rysunku 3. Na podstawie rysunku 3a (wykres umocnienia w mate- riale nakładanym i podstawowym w zakresie odległości do 3 mm od granicy połączeń) można stwierdzić, że naj- większe umocnienie występuje w obu łączonych materia- łach w odległości 0,02 mm od tej granicy. Wraz ze wzrostem Materiał Udział pierwiastków [% at.] C Mn Si P S Ni Cr H N Al Mo O Nb Fe Zr 700 <0,002 – – – – – 0,05 <0,0003 <0,002 – – 0,05 – 0,05 P355L2N 0,170 1,130 0,345 0,008 0,001 0,285 0,150 – 0,004 0,045 0,035 – 0,019 reszta Własności mechaniczne Re [MPa] Rm [MPa] E [GPa] A5 [%] Zr 700 143 300 100 31 P355L2N 402 511 210 27 a) b) 27PRZEGLĄD  SPAWALNICTWA Vol. 90 4/2018 Rys. 2. Struktura w strefie połączenia po wygrzewaniu w temperaturze 600 °C: a) pr. 10h, b) pr. 100h Fig. 2. Structure in the joint zone after heating at 600 °C for: a) sp. 10h, b) sp. 100h Rys. 3.  ‘Linie skanowania’ pokazujące zmiany średnich wartości twardości dla próbek w stanie po spojeniu i po obróbkach cieplnych w odległości do: a) 3 mm, b) 0,5 mm od granicy połączenia Fig. 3. ‘Line scans’ showing the distribution of average hardness values in clad after joining as well as after heat treatment in the distances from the interface up to: a) 3 mm, b) 0.5 mm odległości od granicy połączenia, twardość systematycz- nie maleje i w odległości ok. 1 mm umocnienie stali stabi- lizuje się. Największe umocnienie występuje w odległości do 0,5 mm od granicy połączenia (rys. 3b). Analiza zmiany umocnienia w materiale nakładanym (cyrkon) wykazała, że w tym przypadku czas wygrzewania wpływa na zmiany twardości w strefie połączenia. W pierwszym punkcie po- miarowym, dla którego twardość w stanie po spojeniu jest największa, zaobserwowano spadek twardości w cyrkonie o 30÷40% dla obu czasów wygrzewania. Podobny spadek umocnienia w cyrkonie zaobserwowano w odległości 0,5 mm od złącza. Twardości blachy cyrkonowej w stanie dostawy wynosiła 175 HV. Podobne zmiany obserwowano w mate- riale podstawowym, w którym wraz ze wzrostem czasu wy- grzewania zmniejszało się umocnienie. W przypadku pr. 10 h obserwowano spadek twardości o 25%, a pr. 100 h do 30% w stosunku do twardości w tym punkcie w materiale po spojeniu. W odległości 0,5 mm od granicy połączenia wy- grzewanie próbek przez 10 godzin spowodowało spadek twardości o 40%, a przez 100 godzin o 45% w stosunku do twardości po spojeniu. Dodatkowo przeprowadzono pomiary twardości w wybranych punktach obszarów przetopionych w stanie po spojeniu oraz po obróbce cieplnej (rys. 4), któ- re wykazały, że twardość w strefie przetopionej zmienia się w szerokim zakresie. W przypadku braku obróbki cieplnej mi- nimalna twardość wyniosła 477 HV, a maksymalna 896 HV i była prawie 4-krotnie większa od najbardziej umocnio- nych obszarów w materiałach łączonych (247 HV dla stali). Przeprowadzona obróbka cieplna przy czasie wygrzewania 10 h nie spowodowała znacznych zmian twardości w strefie przetopionej, w stosunku do stanu po spojeniu. Twardość dla próbki 10 h wahała się w granicach 354÷1053 HV. Długi czas wygrzewania (100 h) spowodował ponad 1,5-krotny wzrost maksymalnych wartości mikrotwardości w obszarach przetopionych, która dla punktu 14 wyniosła 2435 HV (rys. 4b). Własności wytrzymałościowe  Przeprowadzone badania wytrzymałości na rozciąganie (Rm) bimetalu w stanie po spojeniu oraz po obróbce cieplnej, pozwoliły na ocenę zmian własności mechanicznych (rys. 5). Z przeprowadzonych badań wynika, że czas wygrzewania ma znaczący wpływ na wartość wytrzymałości na rozciąga- nie (Rm) analizowanego układu bimetalowego. Średnia wy- trzymałość Rm bimetalu po procesie spajania (pr. W) wynio- sła 537 MPa. Wartość ta świadczy o wysokich właściwości mechanicznych połączenia, zbliżonych do własności stali przed procesem spajania (tabl. I). Wygrzewanie bimetalu w temperaturze 600 °C przez czas 10 godzin spowodowało ok. 50% spadek wytrzymałości Rm = 284 MPa (rys. 5), co wy- nika ze spadku twardości w strefie umocnienia, a także zmian strukturalnych spowodowanych rekrystalizacją odkształco- nych i rozdrobnionych ziaren w pobliżu granicy połączenia. W przypadku pr. 100 h zaobserwowano ok. 70% spadek wytrzy- małości w stosunku do wytrzymałości po procesie spajania. a) a) b) b) Zr stal stal Odległość od granicy złącza [mm]Odległość od granicy złącza [mm] Tw ar do ść  H V 0, 05 Tw ar do ść  H V 0, 05 Zr 28 PRZEGLĄD  SPAWALNICTWA Vol. 90 4/2018 Rys.  4.  Mikrotwardość w strefie przetopienia bimetalu cyrkon-stal: a) w stanie po spojeniu, b) po wygrzewaniu w temp. 600 °C przez 100 godzin Fig.  4. Microhardness in the zirconium-steel bimetal melting zone: a) after cladding, b) after annealing at the temperature of 600°C for 100 hours Rys. 6. Mikrostruktura i ścieżka pękania w złączu cyrkon-stal po 10 godzin Fig. 6. Microstructure and crack path in zirconium-steel joint after 10 hours Rys. 5. Wpływ czasu wygrzewania na wytrzymałość na rozciąganie bimetalu Zr-stal Fig. 5. Influence of the annealing time on the tensile strength of Zr- steel bimetal Tak niskie właściwości wytrzymałościowe są związane ze znacznym rozrostem ziarna w strefie połączenia oraz pra- wie całkowitym odwęgleniem tej strefy po stronie materiału podstawowego (rys. 2b). Badania zmęczeniowe Próbki badano przy amplitudzie obciążenia Ma = 14,2 N•m, a zniszczenie nastąpiło w próbce pr. 10 h, po osiągnię- ciu trwałości Nf = 272500 cykli, natomiast w pr. 100 h, po Nf = 184000 cykli. Rozwój pęknięć występował na płaszczy- znach prostopadłych do największych naprężeń normalnych i po granicy połączenia obu materiałów. Próbki po obróbce cieplnej miały trwałości mniejsze niż próbka po spojeniu (pr. W). W obu przypadkach inicjacja i propagacja pęknięć następowała od strony stali. Na rysunku 6 pokazano ścieżkę pękania w złączu cyrkon-stal po wygrzewaniu przez 10 go- dzin, podobny przebieg zaobserwowano w pr. 100 h. Zr stal a) Zr stal b) Stan materiału W yt rz ym ał oś ć  na  ro zc ią ga ni e  R m  [M P a] Zr stal 29PRZEGLĄD  SPAWALNICTWA Vol. 90 4/2018 Literatura [1] Walczak W.: Zgrzewanie wybuchowe metali i jego zastosowanie, WNT, Warszawa 1989. [2] Prażmowski M.: Mechanical properties of zirconium/steel bimetal fa- bricated by means of explosive welding at varied detonation velocities, Archives of Metallurgy and Materials, vol. 59, pp.1137-1142, 2014. [3] Prażmowski M., Paul H.: The effect of stand-off distance on the structure and properties of zirconium-carbon steel bimetal produced by explosion welding, Archives of Metallurgy and Materials, vol. 57, pp. 1201-1210, 2012. [4] Paul H., Faryna M., Prażmowski M., Bański R.: Changes In the bonding zone of explosively welded sheets. Archives of Metallurgy and Materials, vol. 56, pp. 1201-1210, 2011. [5] Prażmowski M., Rozumek D., Paul H.: Static and fatigue tests of bimetal Zr-steel made by explosive welding, Engineering Failure Analysis vol. 75, pp. 71-81, 2017. Wnioski Przeprowadzone badania oraz analiza otrzymanych wyników pozwala na sformułowanie następujących wniosków: 1. Wzrost czasu wygrzewania prowadzi do zmian strukturalnych w strefie połączenia. Wygrzewanie bimetalu przez 10 go- dzin wpływa korzystnie, powodując rekrystalizację oraz rozdrobnienie ziarna odkształconego plastycznie podczas proce- su zgrzewania. W przypadku długiego czasu wygrzewania (100 godz.) następuje znaczny rozrost ziarna oraz odwęglenie stali w strefie przy granicy połączenia. 2. Występujące w procesie zgrzewania wybuchowego zderzenia płyt z dużą prędkością oraz wysokie ciśnienie w punkcie kontaktu, powodują wzrost twardości, a tym samym znaczne umocnienie w strefie połączenia. Przeprowadzenie obróbki cieplnej w znacznym stopniu zmniejsza umocnienie w strefie połączenia bimetalu, przy czym największe zmiany zaob- serwowano w materiale podstawowym. 3. Występujące w strefie złącza warstwy przetopione mają twardość kilkakrotnie większą niż najsilniej umocnione miejsca w materiałach łączonych. Długotrwałe wygrzewanie w wysokiej temperaturze powoduje ponad 1,5-krotny wzrost twardo- ści w analizowanych punktach obszaru przetopionego (rys. 4). 4. Zmiany strukturalne zachodzące podczas obróbki cieplnej wpływają na właściwości mechaniczne badanego bimetalu. Wydłużenie czasu wygrzewania powoduje systematyczny spadek wytrzymałości na rozciąganie i trwałości zmęczenio- wej w stosunku do stanu po spojeniu. [6] Prażmowski M., Paul H., Żok F.: The effect of heat treatment on the pro- perties of zirconium-carbon steel bimetal produced by explosion welding, Archives of Metallurgy and Materials, vol. 59, pp.1143-1149, 2014. [7] Bański R., Paul H., Prażmowski M., Miszczyk M.: Wpływ obróbki cieplnej na zmiany strukturalne oraz własności mechaniczne bimetali Ti/Ni wy- twarzanych metodą spajania wybuchowego, Rudy i metale nieżelazne, R 57, nr 5, s. 312-318, 2012. [8] Prażmowski M., Paul H.: Charakterystyka bimetali cyrkon-stal wykona- nych technologią zgrzewania wybuchowego przy zastosowaniu zróżni- cowanych parametrów procesu, Przegląd Spawalnictwa, vol. 4, s. 15-21, 2012.